مدل کانو ابزاری برای دسته‌بندی نیازهای کاربران در توسعه محصول است که آن‌ها را به نیازهای اساسی، عملکردی، انگیزشی، بی‌تفاوت و معکوس تقسیم می‌کند. این مدل به تیم‌ها کمک می‌کند روی ویژگی‌هایی تمرکز کنند که بیشترین تأثیر را بر رضایت کاربران دارند و از توسعه قابلیت‌های کم‌ارزش جلوگیری کنند. استفاده از مدل کانو نقش مهمی در رسیدن به Product-Market Fit دارد.

ادامه مطلب

در مدیریت پروژه، دو روش Agile و Waterfall رویکردهای متفاوتی دارند. Waterfall مدلی خطی است که مراحل پروژه به ترتیب و بدون بازگشت انجام می‌شود و مستندسازی کامل دارد. Agile اما رویکردی چابک، تکرارشونده و منعطف است که تغییرات را حتی در مراحل پایانی می‌پذیرد و با مشارکت مستمر مشتری و تیم همراه است. Agile محصول را به‌صورت تدریجی تحویل می‌دهد و ارتباط تیمی بالایی دارد، در حالی که Waterfall محصول نهایی را پس از اتمام کل مراحل ارائه می‌کند. اگر پروژه شما نیازمند ثبات و چارچوب مشخص است، Waterfall مناسب‌تر است، ولی برای پروژه‌های پویا و تغییرپذیر، Agile انتخاب بهتری است.

ادامه مطلب

جلسه روزانه (Daily Standup) باید کوتاه، منظم و مؤثر باشد. برای این کار سه قانون مهم است: جلسه هر روز سر وقت و در زمان مشخص برگزار شود، همه اعضا ایستاده باشند تا جلسه کوتاه و متمرکز بماند، و فقط درباره سه سوال اصلی صحبت شود: دیروز چه کاری انجام شد، امروز چه کاری قرار است انجام شود، و چه موانعی وجود دارد. رعایت این نکات باعث می‌شود جلسه وقت‌گذرانی نباشد و به پیشرفت تیم کمک کند.

ادامه مطلب

ریفکتورینگ یعنی بازآرایی کد برای بهبود ساختار داخلی بدون تغییر عملکرد ظاهری آن. در روش چابک اهمیت زیادی دارد چون کد دائم در حال تغییر است و بدون بازآرایی، پیچیده و سخت نگهداری می‌شود. فوایدش شامل کاهش بدهی فنی، سرعت بیشتر در توسعه، فهم بهتر کد و آسان‌تر شدن تست است. وقتی کد سخت فهم باشد، توابع طولانی یا تکراری داشته باشد یا افزودن ویژگی جدید مشکل باشد، زمان ريفکتورینگ است. روش‌های معمول مثل تقسیم توابع بزرگ به کوچک‌تر، نام‌گذاری مناسب متغیرها و ساده کردن کد هستند. بهترین زمان ريفکتورینگ قبل یا بعد از افزودن ویژگی یا رفع اشکال است و باید جزئی از هر دوره کاری چابک باشد.

ادامه مطلب